Gdy się Chrystus rodzi

1. Gdy się Chrystus rodzi
i na świat przychodzi,
ciemna noc w jasnościach
promienistych brodzi.
Aniołowie się radują,
pod niebiosa wyśpiewują:
Gloria, gloria, gloria
in excelsis Deo!

/ɡdɨ ɕɛ ˈxrɨstus ˈrɔd͡ʑi/
/i na ɕfjat pʂɨˈxɔd͡ʑi/
/ˈt͡ɕɛmna nɔt͡s v jasˈnɔɕt͡ɕax/
/prɔmjɛˈɲistɨx ˈbrɔd͡ʑi/
/aɲɔˈwɔvjɛ ɕɛ raˈdujɔ̃/
/pɔd ɲɛˈbjɔsa vɨɕpjɛˈvujɔ̃/
/ˈɡlɔ.ri.a ˈɡlɔ.ri.a ˈɡlɔ.ri.a/
/in ekˈt͡ʃɛlsis ˈdɛ.o/

Jesus ist geboren,
kam zu uns auf Erden;
schien die dunkle Nacht nun
hell und licht zu werden.
Engel jubeln voll Entzücken,
ihre Lieder uns beglücken:
Gloria, gloria, gloria
in excelsis Deo!

2. Mówią do pasterzy,
którzy trzód swych strzegli,
aby do Betleem
czymprędzej pobiegli,
bo się narodził Zbawiciel
wszego świata Odkupiciel:
Gloria, gloria, gloria
in excelsis Deo!

/ˈmuvjɔ̃ dɔ pasˈtɛʐɨ/
/ˈktuʐɨ tʂut sfɨx ˈstʂɛɡli/
/ˈabɨ dɔ bɛtˈlɛjɛm/
/tʂɨm ˈprɛnd͡zɛj pɔˈbjɛɡli/
/bɔ ɕɛ naˈrɔd͡ʑiw zbaˈvit͡ɕɛl/
/ˈfʂɛɡɔ ˈɕfjata ɔtkuˈpit͡ɕɛl/
/ˈɡlɔ.ri.a ˈɡlɔ.ri.a ˈɡlɔ.ri.a/
/in ekˈt͡ʃɛlsis ˈdɛ.o/

Engel rufen Hirten,
die die Herden hüten:
Geht nach Bethlehem hin,
eilt, ihr dürft nicht ruhen!
Denn der Retter ist erschienen,
um der Welt als Heil zu dienen.
Gloria, gloria, gloria
in excelsis Deo!

4. Idźcież do Betleem,
gdzie Dziecię zrodzone,
w pieluszki powite,
w żłobie położone,
oddajcie Mu pokłon boski,
On osłodzi wasze troski:
Gloria, gloria, gloria
in excelsis Deo!

/ˈid͡ʑt͡ɕɛ dɔ bɛtˈlɛjɛm/
/ɡd͡ʑɛ ˈd͡ʑɛt͡ɕɛ̃ zrɔˈd͡zɔnɛ/
/f pjɛˈluʂki pɔˈvitɛ/
/v ˈʐwɔbjɛ pɔwɔˈʐɔnɛ/
/ɔdˈdajt͡ɕɛ mu ˈpɔkwɔn ˈbɔski/
/ɔn ɔˈswɔd͡ʑi ˈvaʂɛ ˈtrɔski/
/ˈɡlɔ.ri.a ˈɡlɔ.ri.a ˈɡlɔ.ri.a/
/in ekˈt͡ʃɛlsis ˈdɛ.o/

Geht nun nach Bethlehem,
seht das Kind im Stalle,
das in Tuch gewickelt
ruht in einer Krippe.
Kniet vor ihm, er ist der Retter,
er trägt euch durch Sturm und Wetter.
Gloria, gloria, gloria
in excelsis Deo!

6. Stanąwszy na miejscu
pełni zadumienia,
iż się Bóg tak zniżył
do swego stworzenia,
padli przed Nim na kolana
i uczcili swego Pana:
Gloria, gloria, gloria
in excelsis Deo!

/a staˈnɔ̃fʂɨ v ˈmjɛjst͡su/
/ˈpɛwɲi zaduˈmjɛɲa/
/iʐ ɕɛ buk tak ˈzɲiʐɨw/
/dɔ ˈsfɛɡɔ stvɔˈʐɛɲa/
/ˈpadli pʂɛd ɲim na kɔˈlana/
/i uˈt͡ʂt͡ɕili ˈsfɛɡɔ ˈpana/
/ˈɡlɔ.ri.a ˈɡlɔ.ri.a ˈɡlɔ.ri.a/
/in ekˈt͡ʃɛlsis ˈdɛ.o/

Als sie dort nun standen,
staunend vor dem Kinde,
war der Gott des Himmels
selbst bei seinen Kindern.
Alle fielen vor ihm nieder,
und sie sangen Dankeslieder.
Gloria, gloria, gloria
in excelsis Deo!

7. Nareszcie gdy pokłon
Panu już oddali,
z wielką wesołością
do swych trzód wracali,
że się stali być godnymi
Boga widzieć na tej ziemi:
Gloria, gloria, gloria
in excelsis Deo!

/ˈvrɛʂt͡ɕɛ ˈkʲɛdɨ ˈpɔkwɔn/
/ˈpanu juʐ ɔdˈdali/
/z ˈvjɛlkɔ̃ vɛsɔˈwɔɕt͡ɕɔ̃/
/dɔ sfɨx tʂut vraˈt͡sali/
/ʐɛ ɕɛ ˈstali bɨt͡ɕ ɡɔdˈnɨmi/
/ˈbɔɡa ˈvid͡ʑɛt͡ɕ na tɛj ˈʑɛmi/
/ˈɡlɔ.ri.a ˈɡlɔ.ri.a ˈɡlɔ.ri.a/
/in ekˈt͡ʃɛlsis ˈdɛ.o/

Als sie ihm die Ehre
ehrfurchtsvoll erwiesen,
gingen sie voll Freude
heim zu ihren Herden.
Durften Gott auf Erden schauen,
konnten ihren Augen trauen!
Gloria, gloria, gloria
in excelsis Deo!